19 Mart seferberliğinin üzerinden bir yıl geçti. Bir yıl sonra, 1 Mayıs’a giderken şunları sormamız gerekiyor: Seferberliğin ilk günlerinde barikatları aşan, kampüslerden taşan ve meydanları dolduran coşkulu öğrenci hareketinden geriye ne kaldı, aradan geçen aylarda hangi taleplerimizi kazanabildik, ne inşa edebildik?
Öğrenci gençliğin özörgüt arayışı sürüyor. Kimi üniversitelerde ÖTK seçimleri gerçekleşiyor, kimi yerlerde engellendi, kimi yerlerde kazanılan mevziler geri çekildi. Tek Adam rejimi kampüslerdeki siyasi kuşatmasını derinleştiriyor. Polis ve ÖGB hâlâ kampüslerde kol geziyor, öğrenci kulüpleri baskı ve sansüre boğuluyor, CİTÖK’ler işlevsizleştirilmiş durumda, öğrenciler soruşturmalar yoluyla mücadeleden caydırılmaya çalışılıyor.
Kuşatmanın ekonomik ayağı da her geçen gün derinleşiyor. Yetersiz kapasiteli yurtlarda ne öğrenci denetimi var ne de emekçilerin ve öğrencilerin can güvenliği. KYK bursları her geçen ay enflasyonun gerisinde kalıyor. Meslek liseli gençlik ise MESEM Protokolü aracılığıyla sermayenin ucuz emek gücü ihtiyacını karşılamak için sınıflarından koparılıp iş cinayetlerine kurban ediliyor.
Bir sonraki seferberliğe hazırlıklı girmek istiyorsak, her seferberlikte yeni mevziler kazanmak istiyorsak ÖTK’ları yalnızca hareketin doruk noktalarında değil, geri çekildiği dönemlerde de inşa etmeyi sürdürmek zorundayız.
1 Mayıs, öğrenci gençlik için bu inşanın sürekliliğini ilan etme günü olmalıdır. Emekçiler neredeyse 1 Mayıs alanı orasıdır. Sendika bürokratlarını ikna etmeye çalışmak için sendika genel merkezlerinin önüne gitmek yerine emekçilerle yan yana, omuz omuza taleplerimizi yükseltelim:
Öğrenci kulüpleri üzerindeki baskıya son!
Üniversitelerde ÖTK yoluyla öğrenci denetimi!
Etkin CİTÖK!
Polis ve ÖGB, üniversiteden dışarı!
Yurtlarda işçi ve öğrenci denetimi!
KYK burslarına üç ayda bir otomatik zam!
MESEM Protokolü iptal edilsin, çocuk işçiliğine son!
Bu talepler kayyum siyasetiyle belediyelerden üniversitelere her yeri kuşatan, kampüslerimizi kolluk kuvvetlerine açan ve Şimşek programıyla bizi yoksulluğa, geleceksizliğe, okurken çalışmaya, çalışırken ölmeye mahkum eden Tek Adam rejimine karşı emekçilerle omuz omuza cevabımızdır!
İşçi öğrenci ele ele, 1 Mayıs’a!
